Phone addicted?

PHONE PROBLEMS ARE OVER Op het moment dat je telefoon stuk is en je iemand heel snel moet bereiken, dan besef je eigenlijk pas hoe belangrijk zo'n stuk elektronica is..jupp tegenwoordig kan niemand meer zonder. Anderhalve week zonder mobiele telefoon en veel ergenis later ben ik weer bereikbaar, problems are over. Wel blijft er weer een grappig verhaal over om aan jullie te vertellen, met als moraal van het verhaal: dat ik nooit mee ga doen aan de Nijmeegse vierdaagse..


Het was een zonnige warme woensdag middag, de dag waarop ik had gelogeerd bij een van mijn beste vriendinnetjes. Wat we wel vaker doen, in de tent in de tuin, gezellig soort van kamperen op eigen terrein. Ik, Allicia, die  n o o i t van haar leven heeft gekampeerd een hele belevenis. En als je het doet, moet je het goed doen, zelfs buiten douchen is er niks bij, lekker onder een douche van -100. Om niet af te dwalen van mijn verhaal, het was weer tijd om naar huis te gaan, wat ik heel jammer vond, maar aan alles komt uiteindelijk een einde. Met het openbaar vervoer ging ik weer naar huis, bij het station zou mijn moeder me weer ophalen en het laatste stukje met de auto terug gaan. Natuurlijk kon ik dus niet bellen, en mocht ik met de huistelefoon van Noraly bellen..lieve moeders en vaders namen niet op..heb ik weer dacht ik. Geen nood, ik neem gewoon de bus dacht ik. Met de nadruk op dacht ik. Eenmaal aangekomen op het station en inmiddels een kwartier later komt er eindelijk een bus langs..die niet naar mijn dorp gaat..dat wordt 4/5 kilometer lopen in de hitte zonder water en eten pff. Mijn keel was inmiddels al zo droog als een opgedroogd sponsje, maar tja, ik moet toch thuis komen. Eenmaal aan het lopen..word ik gewoon gepasseerd door een bus..nee dit meen je niet dacht ik..dat is mijn bus. Met alle kracht die ik had probeerde ik naar de volgende halte te rennen..pfoe, jeej, niet hoeven te lopen, geweldig. Buiten adem sta ik te wachten op de bus..die me vervolgens zo voorbij rijd......Jup, toch lopen, zonder water en eten, en nu al helemaal een droge kil. Gelukkig was ik nog net op tijd bij de spar aangekomen om een flesje water te bemachtigen..want die had ik wel nodig om een viaduct op te lopen en weer af te lopen. Volgensmij kom ik echt over als een drama queen, maar wat was het warm! haha.

Eenmaal thuis gekomen, lag er een pakkettje op me te wachten met deze mooie lieve leuke awesome Iphone. Ik was nog nooit zo blij geweest met een stukje elektronice, hiep hoi. :) . Moraal van dit verhaal: 1) vertrek nooit zonder eten, 2)maak je mobiel niet stuk, en 3) de nijmeegse vierdaagse is niks voor mij (en dit was nog maar 4/5 kilometer oeps, respect, respect voor de lopers)

Much love, Allicia.

Een reactie plaatsen

Latest Instagrams

© SALAD OF VOGUE. Design by Fearne.